Ko je Džon Bosnić?

Ko je Džon Bosnić?

- in Arhiva, Arhiva, Domaće vesti, Eventi, Horoskop, Osa list, Osa news, Strane vesti, strane vesti - arhiva
0
Comments Off on Ko je Džon Bosnić?

Džon Bosnić je rođen 1961. godine u Frederiktonu, na jugoistoku Kanade. Njegova porodica je poreklom iz Sremske Mitrovice, odakle je otac Savo pobegao nakon završetka Drugog svetskog rata. Džon je s majkom redovno posećivao Srbiju koju je veoma zavoleo, a nešto kasnije naučio je i srpski jezik. Tokom jedne posete Beogradu upoznao je Vesnu Jovović, poreklom iz Peći. Prema njegovim rečima, samo su jednom otišli u bioskop, a on je odlučio da je zaprosi. Venčali su se u Japanu, a u julu 2000. godine obavili su crkveno venčanje u manastiru Studenica. Živeli su u Tokiju i Vašingtonu, a Vesna je povremeno radila u modnoj industriji u Parizu. Imaju dvojicu sinova Dušana i Pavla.

 

Jovan Džon Bosnić (John Bosnitch) je srpsko-kanadski novinar, aktivista, savetnik, borac za ljudska prava i politički analitičar.  Živeo je u Japanu i Sjedinjenim Američkim Državama (SAD). Od 2008. godine živi i radi u Beogradu. Radio je kao novinar na Radiju Japan, NHK World Satellite TV, RT (Russia Today), te kao dopisnik brojnih drugih svetskih medija. Godine 1994. postao je japanski reporter s ratišta na području bivše Jugoslavije. Izveštavao je sa ratišta u Hrvatskoj, Bosni i Hercegovini (BiH) i na Kosovu, a nakon završetka bombardovanja Savezne Republike Jugoslavije (SRJ) njegov posao je završen. Kako sam kaže pružena mu je šansa da među prvima u Japanu i na Dalekom istoku započne medijsku bitku za istinu o stradanju srpskog naroda. Nakon što je 2004. godine šahovski velemajstor Bobi Fišer (Robert James „Bobby“ Fischer) uhapšen zbog meča s Borisom Spaskim (Бори́с Васи́льевич Спа́сский) u Budvi čime je prekršio UN-ove sankcije SR Jugoslaviji, Bosnić je formirao komitet za njegovo oslobađanje. Iz te borbe rodilo se i prijateljstvo, pa je Džon bio Fišerov kum na venčanju s Mijoko Vatai (Miyoko Watai). Kasnije je radio kao savetnik japanskog premijera i mnogih velikih korporacija u toj zemlji. Pisao je motivacijske govore, a kada je krenula borba za nezavisnost Kosova, Bosnić je prihvatio poziv da u Sjedinjenim Američkim Državama lobira kako bi se sprečilo otcepljenje južne srpske pokrajine. Sa suprugom i sinovima se 2008. godine doselio u Beograd gde i danas živi i radi. Osnivač je Memorijalnog centra Jasenovac u beogradu, te član uprave Istraživačkog instituta Jasenovac u Njujorku. Direktor je preduzeća „Ground Zero D.O.O.“ sa sedištem u Beogradu, te savetnik kompanije „Goldiam ICO“ i saradnik televizijske kuće „RT“ („Russia Today“). Poreklo, detinjstvo i obrazovanje Džon Bosnić je rođen 1961. godine u gradu Frederikton u pokrajini Nju Bransvik na jugoistoku Kanade. Njegov deda Dušan je bio oficir Kraljeve garde u srpskoj vojsci, a otac Sava oficir u Vojsci Kraljevine Jugoslavije. Posle Drugog svetskog rata Sava je kao antikomunistički emigrant iz Sremske Mitrovice otišao u Kanadu. Radio je kao profesor političkih nauka na univerzitetu, oženio Margaret (Margaret Bosnitch), Kanađanku engleskog porekla i dobio sina Jovana – Džona i ćerku Ketrin (Katherine Bosnitch). S obzirom da se Sava u to vreme nije mogao vratiti u Jugoslaviju Margaret je Džona tokom letnjih raspusta dovodila da upozna baku i deda, te strica koji su živeli u Srbiji. Upoznavši svoje poreklo, korene, običaje i tradiciju Džon je zavoleo otadžbinu, a tek kasnije mu se ostvarila želja da dođe da živi u Srbiji. Osnovnu i srednju školu završio je u rodnom gradu. Bio je član debatnog tima, te osvojio peto mesto na državnom takmičenju. Osim toga, bio je urednik školskih novina, te potpredsednik Saveta učenika. Godine 1978. upisao je Fakultet političkih nauka na Univerzitetu Nju Bransvik (University of New Brunswich). Vrlo brzo je postao predsednik Unije studenata i član mnogih studentskih organizacija i rukovodećih tela. Bio je glavni urednik studenskog radija CHSR-FM, prvog takve vrste u Kanadi. Osvojio je prvo mesto na takmičenju u kartografiji, te sedmo na takmičenju u govorništvu. Diplomu iz političkih nauka, ekonomije i inženjerstva stekao je 1986. godine. Kao predstavnik Unije studenata bio je jedan od članova komisije za dodelu doktorata. Tokom jednog sastanka na kome je trebalo da se dodele doktorati Bosnić se pobunio protiv načina na koji ta podela ide, pa mu je zabranjeno da upiše magistarske studije na Nju Bransviku. Sledeće godine je upisao postdiplomske studije na Univerzitetu Mek Gil (McGill University), smer političke nauke. Ipak, kako bi dobio pravnu bitku protiv bivšeg matičnog univerziteta, vratio se u Nju Bransvik. Studije je prekinuo 1987. godine jer je kao svedok brutalnog premlaćivanja mladića od strane policije morao da napusti Montreal. Bosnić je uspeo da ga odbrani, policajci su osuđeni, a on je napustio fakultet kako bi se posvetio političkom aktivizmu. Po savetu državnog tužioca napustio je Kanadu. Otišao je u Maleziju na svadbu kod prijatelja iz studentskih dana, te iako je planirao da tamo ostane tri nedelje, zaljubio se u zemlju i ostao pola godine. S namerom da sazna što više o kulturi Dalekog istoka 1989. godine otišao je u Japan. Osim srpskog i engleskog jezika, Bosnić govori francuski i japanski. Karijera Godine 1991. zaposlio se kao novinar u japanskom javnom servisu NHK (Nippon Hoso Kyokai). Pisao je izveštaje, uređivao i vodio emisije u kojima su se emitovale vesti iz čitavog sveta. Pošto je bio jedini novinar u redakciji poreklom sa Balkana radio je kao reporter na ratom zahvaćenom području bivše Jugoslavije. Izveštavao je sa ratišta u Hrvatskoj i Bosni i Hercegovini, a kasnije i na Kosovu. Pratio je NATO bombardovanje Srbije, te među prvima u tom delu sveta podnosio izveštaje o svemu šta se dešava u bivšoj Jugoslaviji. Uporedo s novinarskom karijerom, gradio je uspešnu karijeru u političkom savetovanju. Od 1994. godine radio je u kompaniji „The InterMedia Centar“ (IMC) u Tokiju koja se bavi savetovanjem i PR-om. U početku su na temelju ugovora sarađivali s javnim TV i radio stanicama, novinama i kompanijom „Nikei“ („Nikkei“), a kasnije se saradnja proširila na klijente koji nisu striktno vezani za medije. Savetovali su različite korporacije, te bavili se komunikacijama, političkim lobiranjem i slično. U periodu od 2001. do 2002. godine radio je kao urednik magazina FCCJ (Foreign Correspondents Club of Japan). Jedno vreme je radio i kao savetnik japanskog premijera, te posredovao u pregovorima s Rusijom. Uspeo je da u Tokijo dovede 120 ruskih biznismena i direktora privatnih i javnih preduzeća kako bi se dogovorila saradnja između dve zemlje. Tokom 2007. godine radio je kao savetnik u Kongresu srpskog ujedinjenja (Serbian Unity Congress) u Vašingtonu, međunarodnoj neprofitnoj organizaciji koja okuplja Srbe i prijatelje Srba u dijaspori u cilju očuvanja srpskog nasleđa. Provodeći strateške reforme, angažujući učinkovitije pripravnike, te usmerivši delovanje na jedinstven cilj, uspeo je da rekonstruiše organizciju i da se aktivno suprotstavi administraciji tadašnjeg predsednika Džordža Buša (George Walker Bush Jr.) koja se zalagala za stvaranje „nezavisnog Kosova“. Međutim, nije uspeo da spreči odvajanje Kosova od Srbije, pa je Kosovo 17. februara 2008. godine proglasilo nezavisnost. Kako sam priznaje, lobi kosovskih Albanaca bio je mnogo jači, a organizacija u strateškom i propagandnom smislu mnogo bolje uspostavljena. Iz Amerike je 2008. godine doselio u Srbiju, te u Beogradu otvorio ogranak kompanije IMC.

Facebook Comments

Mozda vas zanima ova vest

Velika astro prognoza: Evo šta se svakom znaku sprema do kraja 2020. godine!

Naredni poeriod nam donosi mnoge prilike, a na